Gratis verzending bij (NL) bestellingen vanaf € 35

Winkelwagen (0)

Je winkelwagen is leeg.

Verzending en levertijden

Nederland 1–3 werkdagen
Bestellingen onder €35 €3,95
Bestellingen van €35 en hoger Kosteloos
België 2–4 werkdagen
Bestellingen onder €60 €6,95
Bestellingen van €60 en hoger Kosteloos
Duitsland 3–7 werkdagen
Bestellingen onder €60 €6,95
Bestellingen van €60 en hoger Kosteloos
Europa 3–7 werkdagen
Bestellingen onder €90 €9,95
Bestellingen van €90 en hoger Kosteloos

We verzenden met zorg en delen bij kleinere bestellingen de verzendkosten.

Slow Stories

Welkom bij onze slow stories, een plek om te vertragen. Hier vind je bewuste, trage content met aandacht voor rust, creativiteit, verwondering en de magie van het alledaagse. Volg ons op Instagram of schrijf je in voor onze nieuwsbrief en blijf verbonden met nieuwe verhalen.

Issue 03
Lummelen

Lummelen

In een wereld die maar doorraast, is lummelen bijna een vorm van liefde. Voor jezelf, voor je huis, voor het leven dat soms even op adem mag komen. De afgelopen maanden is er veel aandacht voor de toegenomen mentale druk. Steeds meer mensen lopen vast, vergeten dingen, voelen mist in hun hoofd of verliezen hun concentratie en ergens weten we allemaal waarom: we luisteren te weinig naar wat ons lijf al lang fluistert.

Waarom lummelen juist nu zo waardevol is

Diep van binnen weten we precies wat ons goed doet. Maar in een leven waarin zo veel van ons wordt gevraagd, raken we dat besef makkelijk kwijt. Juist daarom is het zo belangrijk om momenten te hebben waarin niets hoeft. Lummelen is daar een van de eenvoudigste — én meest herstellende — vormen van.

Hoe lummelen voor mij voelt

Hoe lummelen voor mij voelt. Voor mij is lummelen het zachtste soort rommelen. Een ochtend waarop ik lades uitruim, plantjes verplaats, ergens ineens een hoekje mooier maak. De sfeer van het seizoen in huis brengen. Een kussen opschudden, bloemen in een vaas, een kop thee zetten met klassieke muziek zacht op de achtergrond. Zonder doel, zonder plan. Gewoon omdat het fijn voelt en omdat het me terugbrengt bij mezelf.

Een lummelweekend als nieuw ritueel

Afgelopen week bedacht ik iets wat precies daarbij aansluit: een lummelweekend. Onze agenda vult zich vanzelf met mooie plannen varen met de boot, Spanje, etentjes, familie, vrienden. Prachtig allemaal, en vaak echt genieten. Maar ergens merkte ik dat de balans steeds meer verschoof naar activiteit. Rust kwam op de tweede plaats te staan. En dat werkt uiteindelijk bij niemand. Daarom een weekend waarin niets hoeft. Waarin je alleen maar mag bijtanken en thuis zijn. Een klein ritueel dat de rest van de weken ook zachter maakt.

Waarom lummelen werkelijk helend is

Lummelen lijkt misschien simpel, maar het is een vorm van thuiskomen. Als je zonder doel wat rommelt, ontspant je hoofd vanzelf. Je zintuigen openen zich: je ruikt bloemen, voelt een stofje, je hoort ineens heel bewust de vogels met hun eerste voorjaarsklanten. Dat soort kleine waarnemingen brengt een rust die we vaak niet eens doorhebben dat we missen.

Rust een plek geven in je ritme

Om die rust meer ruimte te geven, maakte ik een ritme dat met me meebeweegt. Het helpt me om rust niet alleen te wensen, maar er echt ruimte voor te maken. Niet strak, maar richtinggevend:

-: Slow living — reizen, de boot, of tijd in ons tweede huis
-: Lummelen — opladen, thuis zakken, vertragen
-: Ontmoeten — verbinding met anderen
-: Spontaan — ruimte voor wat zich aandient

De essentie van Sâlt + Flor

Sâlt + Flor gaat over beleven, herinneringen maken, koesteren en delen. Over het kleine geluk dat zich telkens opnieuw aandient. En daarom past lummelen zo naadloos bij ons: het is zacht, eerlijk, eenvoudig. Een moment waarin je niets hoeft te bereiken — en juist daardoor weer voelt wat klopt.

De uitnodiging

Ik kijk uit naar mijn lummelmomenten. Naar weekenden waarop ik weer even kan landen. Ik gun het jou ook: dat kleine, zachte nietsdoen waarmee alles weer kan ademen. We hebben het allemaal harder nodig dan we denken. Enjoy!

Liefs, Gerrieke

25
0

Geef een reactie

Gerelateerde slow stories